Kalendarz
PNWTŚRCZWPTSOBND
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
22
23
24
25
26
29
31
Spektakle
Amadeusz

Któż pamiętałby dziś postać Antonia Salieriego, gdyby nie jego legendarna rywalizacja z Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem? Legendarna, bo tak naprawdę nie wiemy, jak rzeczywiście wyglądały ich relacje. Wiadomo tylko, że żyli w tym samym czasie w Wiedniu i że Salieri podobno lubił muzykę Mozarta, a na łożu śmierci, w 1825 roku, pogrążony w starczej demencji, miał przyznać się do otrucia swojego rywala. Posłużyło to najpierw Aleksandrowi Puszkinowi do stworzenia literackiej wersji ich konfliktu w dramacie Mozart i Salieri, później po ten sam temat sięgnął Peter Shaffer, którego sztuka Amadeusz stała się kanwą nakręconego w 1984 roku głośnego filmu w reżyserii Miloša Formana.

Bóg

Jesteśmy w starożytnych Atenach. Ale czy na pewno? Artyści udają Greków i debatują jakie ma być zakończenie zgłaszanej do konkursu sztuki. Jest akcja, ale jaka akcja? Ta w  tekście dyskutowanego utworu, czy ta na scenie Osterwy, a może ta na widowni, bo ciągle się miesza jedno z drugim… Wszystko i wszyscy okazują się być fikcją wymyśloną przez Woody Allena.

Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł

Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł Pawła Demirskiego to rzecz o polskim czyśćcu, który jednak częściej przypomina piekło niż przedsionek raju.

Herkules i stajnia Augiasza

Królestwo Elidy tonie w gnoju. Coraz mniej jest miejsc wolnych od brudu i brzydkiego zapachu. W zasadzie nie ma żadnego mieszkańca, który nie pragnąłby, aby jego kraj stał się na powrót czysty, higieniczny i pachnący. Tyle, że uprzątnięcie tego, co zalega od lat, to robota dla prawdziwego herosa. Udaje się takiego znaleźć – słynny Herkules (tymczasowo zadłużony i bezrobotny) podejmuje się tego zadania. Zanim jednak przystąpi do pracy, to kilka komisji, paru urzędników i działaczy musi wydać decyzje i stwierdzić, czy przypadkiem gnój nie jest państwu do czegoś niezbędnie potrzebny, czy to, co na co dzień uprzykrza życie nie jest ważnym elementem wspólnego dziedzictwa, wreszcie czy w smrodzie i brudzie nie kryje się sedno tożsamości tego nieszczęsnego królestwa.

Kupiec wenecki

Kupiec wenecki Williama Szekspira to komedia oparta na emocjonalno-finansowych perypetiach, w której miłość i nienawiść miesza się ze światem wielkich pieniędzy, skomplikowanych transakcji i prawnych sztuczek. Skąd my to znamy?

Marat/Sade

Misterna dramaturgiczna konstrukcja tekstu, partytury ruchowej i muzycznej zakłada  wieloplanowość, spiętrzenie i przenikanie się teatru i życia. Pytania jakie stawia Weiss dotyczą natury rewolucji będącej etapem społecznego rozwoju, ale też pożerającej własne dzieci.

Makbet

Makbet nosi w sobie te stany, które w konsekwencji prowadzą do jego unicestwienia. Droga, przez którą przechodzi, zmienia nie tylko jego psychikę, ale i przestrzeń, którą się tak narkotycznie żywi. Jest ona uwodząca, niebezpieczna i nieodwracalna.

Napis

Napis opowiada historię o tym, jak do eleganckiego bloku w bogatej dzielnicy wprowadza się młode małżeństwo Lebrun, po zaledwie dwóch tygodniach w windzie pojawia się na temat pana Lebrun wulgarny napis.

Pani Bovary

Pani Bovary za młodu czyta dużo książek i marzy. Wychodzi za mąż, rodzi dziecko, romansuje z jednym mężczyzną, później drugim, zadłuża się, bankrutuje, w końcu popełnia samobójstwo. Jej losy, losy jednej z najsłynniejszych bohaterek europejskiej literatury, są przejmująco banalne. Lektury pani Bovary, a raczej romantyczne wyobrażenia, które z nich czerpie, są naiwne i w złym guście – dzisiaj powiedzielibyśmy „kiczowate”.

Pakujemy manatki. Komedia na osiem pogrzebów

Przede wszystkim, jak się czyta czy ogląda Levina trudno się oprzeć wrażeniu, że to jest właśnie o mnie i to pewnie jest jedna z przyczyn jego popularności. Druga wynika być może z faktu, że lubimy opowieści, które są niejednoznaczne gatunkowo, a oglądając Levinowskie historie, widz z jednej strony ma poczucie, że to jest komedia, a z drugiej, że to tragedia, śmieje się, by za chwilę się wzruszyć.

Lato w teatrze: W co się bawić?

Wielu dorosłych zarzuca współczesnej młodzieży, że nie potrafi się bawić, organizować sobie czasu w ciekawy sposób, a każdą wolną chwilę spędza przed ekranem komórki czy komputera.  Natomiast kiedyś dzieci i młodzież spędzała czas razem, bawiąc się i grając w najprzeróżniejsze gry. Dorośli, wychowani w czasach PRL-u opowiadają o wspólnych przygodach na podwórku, o tworzeniu gier i zabaw z niczego. A gdyby tak skonfrontować to twierdzenie z opinią samej młodzieży?

Szarp pan bas

Muzyczna podróż w świat utworów Jerzego Wasowskiego.

Płatonow

Adam Tarn nazwał Płatonowa „źródłem i kluczem do dramaturgii Czechowowskiej”. Bohaterowie tej sztuki żyją w świecie, w którym gazetowe komunały mieszają się z cytatami z Biblii, poezja przeplata się z operetkowymi szlagwortami, a prawdę częściej można usłyszeć z ust koniokrada niż od przedstawicieli miejscowej elity. Ten świat bez formy niepokojąco zaczyna wówczas przypominać naszą rzeczywistość, a irytujący i czarujący zarazem kabotyn Płatonow okazuje się wtedy być „bohaterem naszych czasów”.

Niewolnice z Pipidówki

„Niewolnice z Pipidówki” to wspaniała komedia Michała Bałuckiego, opowiadająca o korupcji i prywacie, które zdominowały miasteczko Pipidówka. Zięć burmistrza miasta musi otrzymać intratną posadę, a jak to przeprowadzi jego żona i lokalna prasa – zobaczycie Państwo na scenie Teatru Osterwy.

Na końcu łańcucha

Na końcu łańcucha to projekt hardcore’owego koncertu, multikompilacja, krwiożercza zabawa z Szekspirem, Müllerem, Schwabem i Koltѐsem, zbiór coverów coverów coverów. Zanurzona w popkulturze, okrutnie śmieszna, politycznie niepoprawna opowieść o ludzkiej psiości.

Na końcu łańcucha to sztuka o Tytusie Andronikusie. O specyficznym typie człowieka. O człowieniu.

Komedia Teatralna

Czy problemy prowincjonalnego teatru z dalekiej Finlandii, nawet podane w tak zabawnej formie jak czyni to autor „Komedii teatralnej” Bengt Ahlfors mogą kogokolwiek w Polsce zainteresować? Ależ tak! Obcując ze sztuką ma się wrażenie nieustannego déjà vu. Mechanizmy funkcjonowania teatru i artystycznego światka są pod każdą szerokością geograficzną takie same.

Iwona, księżniczka Burgunda

Oto  dwór. Królują tu sztywne formy i konwenanse. Ich wyrafinowanie trąci mocno wynaturzeniem, skostnienie dławi wszystko, co nie jest, przeżartą występkiem, etykietą. W nudę i rutynę dworskiego ceremoniału wpada obce ciało. Nieskrępowane gorsetem manier, poddane jedynie bezwstydnej fizjologii, „nieforemne” i brzydkie – jak orzeka arystokratyczna klika.

Biały Dmuchawiec

Swojskie klimaty i groteskowa makabra w podhalańskiej mieścinie. Polskie miasteczko Twin Peaks – pamiętamy dzieło Davida Lyncha - mogłoby się nazywać Biały Dmuchawiec. Taki właśnie tytuł nosi sztuka 27- letniego studenta reżyserii Mateusza Pakuły obdarzonego filmową fantazją, obwołana najciekawszym debiutem dramaturgicznym ostatnich lat.

Balladyna

Przestrzeń teatru, z jego bezkresną głębią komponentów, jego kulisami, paludamentami i podsceniem stała się dla Słowackiego idealnym miejscem do tego, aby w niej, z pozycji ironicznego dystansu, umieścić tragikomiczną opowieść o człowieku uwikłanym w grę przypadku i konieczności.

Tartuffe albo Szalbierz

Szalbierze są wśród nas. Wykorzystują cynicznie nie tylko uczucia religijne. Brylują w polityce, biznesie, mediach, kulturze, w każdej dziedzinie życia, gdzie można sprawować rząd dusz. Wykorzystają ludzką naiwność, niedowartościowanie, tęsknotę za ideą, z którą nie można się identyfikować.

Nasz Tartuffe ma pełną wdzięku postać Szymona Sędrowskiego. Tym większe stanowi niebezpieczeństwo. Orgon dał się nabrać. A my? Czy sztuka Moliera pomoże nam stawić czoła wszelkiej maści obłudnikom?

Wesele

Z banalnego na pozór wydarzenia towarzysko - matrymonialnego, zrodził się dramat, który "wstrząsnął sumieniami". Wyspiański wytknął Polakom narodowe wady i bardzo surowo osądził sobie współczesnych. A my nadal zakładamy ochoczo czapki z pawich piór, gubimy złoty róg i tańczymy chocholi taniec. Czas zmienia rekwizyty - Wesele trwa...

Widnokrąg

„Widnokrąg” to jedna z najciekawszych powieści polskich XX wieku, która przyniosła pisarzowi pierwszą Nagrodę Nike. Poprzez los jednej rodziny autor ukazuje kameralną historię Polski czasów zakończenia II wojny światowej i powojennych. Bohater tej książki jest rozdarty między sobą jako synem i sobą jako ojcem. Wędrówka do widnokręgu jest jednak przede wszystkim poszukiwaniem samego siebie. Wobec śmierci i miłości.

Zamknęły się oczy Ziemi

Teatr im. Juliusza Osterwy przygotowuje kolejną prapremierę sztuki Pawła Huelle. Specjalnie napisany dla lubelskiej sceny dramat „Zamknęły się oczy Ziemi” jest opowieścią z dziejów Kazimierza nad Wisłą, w którą wpisują się sensacyjne wątki współczesne.

Zbrodnia i kara

W Teatrze im. Osterwy ten „najszlachetniejszy z kryminałów” jest kanwą scenicznej adaptacji Krzysztofa Babickiego. Po spektaklach „Biesów” i „Idioty”, granych z sukcesem na lubelskiej scenie, zapraszamy na „Zbrodnię i karę”.

Sponsorzy/patroni