Kalendarz
PNWTŚRCZWPTSOBND
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
17
18
19
24
25
26
27
28
29
30
Spektakle
Amadeusz

Któż pamiętałby dziś postać Antonia Salieriego, gdyby nie jego legendarna rywalizacja z Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem? Legendarna, bo tak naprawdę nie wiemy, jak rzeczywiście wyglądały ich relacje. Wiadomo tylko, że żyli w tym samym czasie w Wiedniu i że Salieri podobno lubił muzykę Mozarta, a na łożu śmierci, w 1825 roku, pogrążony w starczej demencji, miał przyznać się do otrucia swojego rywala. Posłużyło to najpierw Aleksandrowi Puszkinowi do stworzenia literackiej wersji ich konfliktu w dramacie Mozart i Salieri, później po ten sam temat sięgnął Peter Shaffer, którego sztuka Amadeusz stała się kanwą nakręconego w 1984 roku głośnego filmu w reżyserii Miloša Formana.

Bóg

Jesteśmy w starożytnych Atenach. Ale czy na pewno? Artyści udają Greków i debatują jakie ma być zakończenie zgłaszanej do konkursu sztuki. Jest akcja, ale jaka akcja? Ta w  tekście dyskutowanego utworu, czy ta na scenie Osterwy, a może ta na widowni, bo ciągle się miesza jedno z drugim… Wszystko i wszyscy okazują się być fikcją wymyśloną przez Woody Allena.

Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł

Był sobie Polak, Polak, Polak i diabeł Pawła Demirskiego to rzecz o polskim czyśćcu, który jednak częściej przypomina piekło niż przedsionek raju.

Herkules i stajnia Augiasza

Królestwo Elidy tonie w gnoju. Coraz mniej jest miejsc wolnych od brudu i brzydkiego zapachu. W zasadzie nie ma żadnego mieszkańca, który nie pragnąłby, aby jego kraj stał się na powrót czysty, higieniczny i pachnący. Tyle, że uprzątnięcie tego, co zalega od lat, to robota dla prawdziwego herosa. Udaje się takiego znaleźć – słynny Herkules (tymczasowo zadłużony i bezrobotny) podejmuje się tego zadania. Zanim jednak przystąpi do pracy, to kilka komisji, paru urzędników i działaczy musi wydać decyzje i stwierdzić, czy przypadkiem gnój nie jest państwu do czegoś niezbędnie potrzebny, czy to, co na co dzień uprzykrza życie nie jest ważnym elementem wspólnego dziedzictwa, wreszcie czy w smrodzie i brudzie nie kryje się sedno tożsamości tego nieszczęsnego królestwa.

Kupiec wenecki

Kupiec wenecki Williama Szekspira to komedia oparta na emocjonalno-finansowych perypetiach, w której miłość i nienawiść miesza się ze światem wielkich pieniędzy, skomplikowanych transakcji i prawnych sztuczek. Skąd my to znamy?

Potańcówka jak w Niepodległej

Mała Orkiestra Dancingowa pod dyrekcją Noama Zylberberga bierze sobie za cel odtworzenie życia muzycznego międzywojennej Warszawy. Korzystając z oryginalnych nagrań, orkiestra przygotowuje aranżacje utworów w takiej postaci, w jakiej zostały skomponowane przez autorów i grają je tak, jakby grane były w czasie, kiedy powstawały. W tym roku orkiestra wydała swoją pierwszą płytę.

Makbet

Makbet nosi w sobie te stany, które w konsekwencji prowadzą do jego unicestwienia. Droga, przez którą przechodzi, zmienia nie tylko jego psychikę, ale i przestrzeń, którą się tak narkotycznie żywi. Jest ona uwodząca, niebezpieczna i nieodwracalna.

Marat/Sade

Misterna dramaturgiczna konstrukcja tekstu, partytury ruchowej i muzycznej zakłada  wieloplanowość, spiętrzenie i przenikanie się teatru i życia. Pytania jakie stawia Weiss dotyczą natury rewolucji będącej etapem społecznego rozwoju, ale też pożerającej własne dzieci.

Napis

Napis opowiada historię o tym, jak do eleganckiego bloku w bogatej dzielnicy wprowadza się młode małżeństwo Lebrun, po zaledwie dwóch tygodniach w windzie pojawia się na temat pana Lebrun wulgarny napis.

Pakujemy manatki. Komedia na osiem pogrzebów

Przede wszystkim, jak się czyta czy ogląda Levina trudno się oprzeć wrażeniu, że to jest właśnie o mnie i to pewnie jest jedna z przyczyn jego popularności. Druga wynika być może z faktu, że lubimy opowieści, które są niejednoznaczne gatunkowo, a oglądając Levinowskie historie, widz z jednej strony ma poczucie, że to jest komedia, a z drugiej, że to tragedia, śmieje się, by za chwilę się wzruszyć.

Pani Bovary

Pani Bovary za młodu czyta dużo książek i marzy. Wychodzi za mąż, rodzi dziecko, romansuje z jednym mężczyzną, później drugim, zadłuża się, bankrutuje, w końcu popełnia samobójstwo. Jej losy, losy jednej z najsłynniejszych bohaterek europejskiej literatury, są przejmująco banalne. Lektury pani Bovary, a raczej romantyczne wyobrażenia, które z nich czerpie, są naiwne i w złym guście – dzisiaj powiedzielibyśmy „kiczowate”.

Lato w teatrze: W co się bawić?

Wielu dorosłych zarzuca współczesnej młodzieży, że nie potrafi się bawić, organizować sobie czasu w ciekawy sposób, a każdą wolną chwilę spędza przed ekranem komórki czy komputera.  Natomiast kiedyś dzieci i młodzież spędzała czas razem, bawiąc się i grając w najprzeróżniejsze gry. Dorośli, wychowani w czasach PRL-u opowiadają o wspólnych przygodach na podwórku, o tworzeniu gier i zabaw z niczego. A gdyby tak skonfrontować to twierdzenie z opinią samej młodzieży?

Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian

O Ukrainie w Polsce trudno mówić w sposób jednoznaczny – to chyba najbardziej swojski i jednocześnie najbardziej egzotyczny z naszych sąsiadów – nasza mityczna kresowa arkadia i kraina rodem z horrorów w jednym. Ziemowit Szczerek w swoim niezwykłym cyklu beletryzowanych reportaży z podróży na Ukrainę zatytułowanym Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian rozprawia się z wszelkimi stereotypami, w które przez lata (a może i wieki) obrósł ten kraj w oczach Polaków.

Radiowy teatr w teatrze

Józefowi Czechowiczowi od urodzenia było blisko do teatru: przyszedł na świat tuż obok budynku dzisiejszego Teatru im. Juliusza Osterwy. Jako autor na scenie gościł jednak rzadko. Dużo chętniej niż teatr po jego teksty sięgało radio. W 1934 roku skomponował swój pierwszy, dziś najbardziej znany utwór radiowy: Poemat o mieście Lublinie.

Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian - Teatr Polska

Św. Idiota

I tak już na początku naszej opowieści o Księciu Lwie Myszkinie, który przybywa ze Szwajcarii po leczeniu, Rogożyn (jego „mroczny brat”) rozpozna w nim jurodiwego: „Książę jest jurodiwy, a takich Pan Bóg lubi”. Od tego momentu zacznie się szalony taniec, taniec karnawałowy, który sprawia, że nie wiemy, gdzie góra, a gdzie dół.

Szarp pan bas

Muzyczna podróż w świat utworów Jerzego Wasowskiego.

Płatonow

Adam Tarn nazwał Płatonowa „źródłem i kluczem do dramaturgii Czechowowskiej”. Bohaterowie tej sztuki żyją w świecie, w którym gazetowe komunały mieszają się z cytatami z Biblii, poezja przeplata się z operetkowymi szlagwortami, a prawdę częściej można usłyszeć z ust koniokrada niż od przedstawicieli miejscowej elity. Ten świat bez formy niepokojąco zaczyna wówczas przypominać naszą rzeczywistość, a irytujący i czarujący zarazem kabotyn Płatonow okazuje się wtedy być „bohaterem naszych czasów”.

Niewolnice z Pipidówki

„Niewolnice z Pipidówki” to wspaniała komedia Michała Bałuckiego, opowiadająca o korupcji i prywacie, które zdominowały miasteczko Pipidówka. Zięć burmistrza miasta musi otrzymać intratną posadę, a jak to przeprowadzi jego żona i lokalna prasa – zobaczycie Państwo na scenie Teatru Osterwy.

Na końcu łańcucha

Na końcu łańcucha to projekt hardcore’owego koncertu, multikompilacja, krwiożercza zabawa z Szekspirem, Müllerem, Schwabem i Koltѐsem, zbiór coverów coverów coverów. Zanurzona w popkulturze, okrutnie śmieszna, politycznie niepoprawna opowieść o ludzkiej psiości.

Na końcu łańcucha to sztuka o Tytusie Andronikusie. O specyficznym typie człowieka. O człowieniu.

Komedia Teatralna

Czy problemy prowincjonalnego teatru z dalekiej Finlandii, nawet podane w tak zabawnej formie jak czyni to autor „Komedii teatralnej” Bengt Ahlfors mogą kogokolwiek w Polsce zainteresować? Ależ tak! Obcując ze sztuką ma się wrażenie nieustannego déjà vu. Mechanizmy funkcjonowania teatru i artystycznego światka są pod każdą szerokością geograficzną takie same.

Iwona, księżniczka Burgunda

Oto  dwór. Królują tu sztywne formy i konwenanse. Ich wyrafinowanie trąci mocno wynaturzeniem, skostnienie dławi wszystko, co nie jest, przeżartą występkiem, etykietą. W nudę i rutynę dworskiego ceremoniału wpada obce ciało. Nieskrępowane gorsetem manier, poddane jedynie bezwstydnej fizjologii, „nieforemne” i brzydkie – jak orzeka arystokratyczna klika.

Biały Dmuchawiec

Swojskie klimaty i groteskowa makabra w podhalańskiej mieścinie. Polskie miasteczko Twin Peaks – pamiętamy dzieło Davida Lyncha - mogłoby się nazywać Biały Dmuchawiec. Taki właśnie tytuł nosi sztuka 27- letniego studenta reżyserii Mateusza Pakuły obdarzonego filmową fantazją, obwołana najciekawszym debiutem dramaturgicznym ostatnich lat.

Balladyna

Przestrzeń teatru, z jego bezkresną głębią komponentów, jego kulisami, paludamentami i podsceniem stała się dla Słowackiego idealnym miejscem do tego, aby w niej, z pozycji ironicznego dystansu, umieścić tragikomiczną opowieść o człowieku uwikłanym w grę przypadku i konieczności.

Tartuffe albo Szalbierz

Szalbierze są wśród nas. Wykorzystują cynicznie nie tylko uczucia religijne. Brylują w polityce, biznesie, mediach, kulturze, w każdej dziedzinie życia, gdzie można sprawować rząd dusz. Wykorzystają ludzką naiwność, niedowartościowanie, tęsknotę za ideą, z którą nie można się identyfikować.

Nasz Tartuffe ma pełną wdzięku postać Szymona Sędrowskiego. Tym większe stanowi niebezpieczeństwo. Orgon dał się nabrać. A my? Czy sztuka Moliera pomoże nam stawić czoła wszelkiej maści obłudnikom?

Wesele

Z banalnego na pozór wydarzenia towarzysko - matrymonialnego, zrodził się dramat, który "wstrząsnął sumieniami". Wyspiański wytknął Polakom narodowe wady i bardzo surowo osądził sobie współczesnych. A my nadal zakładamy ochoczo czapki z pawich piór, gubimy złoty róg i tańczymy chocholi taniec. Czas zmienia rekwizyty - Wesele trwa...

Widnokrąg

„Widnokrąg” to jedna z najciekawszych powieści polskich XX wieku, która przyniosła pisarzowi pierwszą Nagrodę Nike. Poprzez los jednej rodziny autor ukazuje kameralną historię Polski czasów zakończenia II wojny światowej i powojennych. Bohater tej książki jest rozdarty między sobą jako synem i sobą jako ojcem. Wędrówka do widnokręgu jest jednak przede wszystkim poszukiwaniem samego siebie. Wobec śmierci i miłości.

Zamknęły się oczy Ziemi

Teatr im. Juliusza Osterwy przygotowuje kolejną prapremierę sztuki Pawła Huelle. Specjalnie napisany dla lubelskiej sceny dramat „Zamknęły się oczy Ziemi” jest opowieścią z dziejów Kazimierza nad Wisłą, w którą wpisują się sensacyjne wątki współczesne.

Zbrodnia i kara

W Teatrze im. Osterwy ten „najszlachetniejszy z kryminałów” jest kanwą scenicznej adaptacji Krzysztofa Babickiego. Po spektaklach „Biesów” i „Idioty”, granych z sukcesem na lubelskiej scenie, zapraszamy na „Zbrodnię i karę”.

Sponsorzy/patroni